UNHAS BOAS SACUDIDAS

terremoto 2

O 21 de agosto tivo lugar un terremoto de magnitude 4,1 na localidade de Taboada ó redor das 2:20 horas, sen provocar danos materiais nin persoais. Axitou o solo a 12 km de profundidade.

 “A sacudida notouse bastante”, comentaba unha veciña de Taboada, mentres que outros só escoitaron o ruido producido durante o terremoto. Sen embargo, outros nin se enteraron.

Estos sismos son cada vez máis habituais na zona. No que vai de ano rexistráronse un total de 23 terremotos. Os tres últimos, ocurridos  no mes de agosto, foron os únicos percibidos pola poboación. Precisamente, o IGN (Instituto Geográfico Nacional) comunicou que despois de rexistrarse este último terremoto en Galicia recivíronse máis de 400 chamadas de veciños da comarca alertando do temblor.

O Instituto Geográfico Nacional revisou os datos correspondentes ó terremoto rexistrado esa madrugada no suroeste da provincia de Lugo, cambiando o seu epicentro da localidade de Monterroso á de Taboada, e rebaixando a súa intensidade de 4,1 a 3,5 graos na escala de Richter. O seísmo, que afectou pincipalmente ás comarcas de Chantada e A Ulloa, púdose sentir tamén en outras zonas, incluíndo a Mariña lucense, Costa da Morte, Rías Baixas e incluso a localidade asturiana de Colloto.

Publicado en Dinámica interna da Terra | Etiquetado , , , , | Deixa un comentario

GRANDES PISADAS EN EUROPA

 

Podemos atopar icnitas naqueles estratos xeolóxicos formados na época que viviron os dinosaurios, é decir, no Mesozoico, que consta de Triásico, Xurárico e Cretácico.

Os maiores xacementos de icnitas de dinosaurios en Europa están situados en: La Rioja, Soria, Asturias ou Teruel, lugares onde podrá seguir a senda destes formidables saurios.

Os megaxacementos de icnitas de dinosaurios soen ser formacións rochosas con grandes cantidades de pegadas repartidas en diferentes estratos con diferenzas de centos de miles de anos entre unhas e outras.

En zonas pantanosas ou húmedas, as pegadas de grandes dinosaurios, tanto herbívoros como carnívoros, quedaron marcadas, e co paso do tempo, a desecación e os sedimentos fixeron o resto. Polas icnitas de dinosaurio non se pode deducir con exactitude a especie que as marcou.

O bo estado de conservación, a amplia variedade morfolóxica e o elevado número de pegadas conservadas, sitúan os xacementos asturianos de icnitas á cabeza dos máis importantes de España da idade xurásica. Pero tamén hai un problema coas icnitas de dinosaurios que inda que foi pouco frecuente, tuvo algo que ver nalgunhas ocasións: a súa preservación en climas templados e/ou chuviosos, en dunas desérticas ou costeiras e en ambientes de praias mariñas, as pegadas non quedaron gravadas coma nos climas semiáridos; que ao rematar a tempada de choivas, as pegadas puideron endurecer e posteriormente a choiva xa non lles afectaría, convertindose así en rocha sedimentaria máis fácilmente.

 

 

Publicado en Dinámica interna da Terra | Etiquetado , , | Deixa un comentario

XEOEVOLUCIÓN IBÉRICA

IMG_20181207_111552

Por todos é sabido que o noso territorio, xa sexa galego, portugués ou murciano, forma parte da península ibérica. Un pedazo de terra que se adentra no mar, unido ó continente por un gran istmo. Pero, por qué? Por qué somos unha península? Por qué temos ese relevo? Por qué nos estamos situados preto de África e Nova York a 5781 km?

Grazas ós científicos e ós xeólogos hoxe podemos responder esas cuestións. Para empezar a explicar a evolución do terreo temos que remontar á formación da Terra, nas primeiras etapas a península non existía só estaba emerxido o Macizo Galego. No fondo da auga fóronse depositando sedimentos que darían lugar a grandes capas de estratos. Para explicar a emersión da península e a formación do relevo dividiremos os acontecementos según a era xeolóxica na que ocorreron.

ERA PRIMARIA (PALEOZOICO):

Neste periodo tivo lugar a orogenia Varisca, esto levou a que os estratos depositados no fondo do mar sufriran altas presións que provocaron o seu pregamento. Posteriormente emerxeron dando lugar á Meseta.

ERAPRIMARIA1

Fai entre 310—290 millóns de anos, como vemos na imaxe anterior, a península Ibérica formaba parte do centro do continente daquela época: Pangea. Pero debido ós movementos das placas tectónicas o manto litosférico daquel momento rompeu, provocando a separación dos continentes, e formouse un novo.

ERA SECUNDARIA (MESOZOICO):

Durante esta era a erosión desgastou os relevos hercinianos convertíndoos en macizos ríxidos e os materiais erosionados depositáronse no fondo do mar.

ERASEUNDARIA

ERA TERCIARIA (CENOZOICO):

Neste período, os sedimentos depositados anteriormente pregáronse como consecuencia da oroxenia alpina, dando lugar á Cordilleira Cantábrica, ós montes Vascos, ó sistema Ibérico, os Pirineos e as cordilleiras Béticas.

ERATERCIARIA

ERA CUATERNARIA: 

Nesta etapa prodúcese a erosión dos montes polos ríos e os glaciares. Rellénanse as cuncas sedimentarias e fórmanse as depresións do Ebro e do Guadalquivir. Tamén xorden as zonas chás das costas pouco profundas.

ERACUATERNARIA

E así, co paso do tempo e os fenómenos xeolóxicos chegamos ó que hoxe é a península Ibérica.

Publicado en Dinámica interna da Terra | Deixa un comentario

O CHAN MÓVESE BAIXO OS NOSOS PÉS

O ano pasado foi o vixésimo aniversario do maior terremoto que houbo aquí, en Galicia. O director da Rede Sísmica Nacional, Emilio Carreño, comunicou que no catálogo de terremotos do Instituto Xeográfico Nacional anunciaron que este foi o maior terremoto rexistrado en Galicia. Rexistrou 5,1 grados na escala de Richter e este suceso aconteceu as 2 da madrugada o 22 de mayo de 1997 .O seu epicentro tivo lugar en Triacastela, un concello pequeno situado en Lugo que non chega a 700 habitantes.

Este tremor sentiuse en toda Galicia e en pequenas partes do oeste de Castilla-León. A mañá seguinte os servizos de urxencias de cerca de Lugo colapsáronse e a Radio Galega chegou a recibir asta 10.000 chamadas. Este terremoto non causou grades danos a excepción dunha vivenda que foi derrubada, pero a pesar de isto houbo unha víctima mortal. Isto aconteceulle a un home de Sarria de 40 anos que sufriu un infarto as 6:30 da madrugada do 22 de mayo. O director da Rede Sísmica Nacional asegura que sempre poderá haber terremotos nesa zona debido a que son pequenas fallas activas que se van cargando e de cando en vez se relaxan. Tamén houbo outro gran terremoto que afectou o noroeste de A Coruña.

Publicado en Dinámica interna da Terra | Etiquetado | Deixa un comentario

ÁFRICA ESTASE PARTINDO EN DOUS?

africa se parte rift valley

A gran greta que podemos observar na imaxe anterior sucedeu hai uns meses en Kenia, no Gran Val do Rift, unha fractura de 5000 km de lonxitude que recorre o este do continente africano de norte a sur, entre Eritrea e Mozambique. A greta ten máis dun kilómetro de largo, unha profundidade de ata 50 metros e uns 10 metros de anchura.

Moitos medios de comunicación publicaron que esta greta sería o principio de algo histórico que ocurriría en poucos anos, que África se dividiría en dúas partes, pero isto non é así xa que esta grieta non se provocou por culpa do movemento de placas tectónicas como decían os medios de comunicación se non por culpa de buratos de aire provocadas polos fluxos de agua subterránea no interior da terra.

Os xeológos prevén que África se separe en dous dentro duns 10 millóns de anos xa que o terreno se vai afundindo ao largo do Rift ata que quede inundado totalmente. Esto será o que verdadeiramente divida a África en dous.

 

Publicado en Dinámica interna da Terra, Novas | Etiquetado | Deixa un comentario

OS NOSOS ANTEPASADOS.

neandeertal

Fai 35 anos, no xacemento israelí de Kebara, encontráronse os restos dun varón xoven, alcumado Moisés, que morreu hai 60.000 anos. Os ósos descubertos, foron examinados meticulosamente por un grupo de científicos internacionais que atinaron que o esqueleto do Neandertal tiña un esqueleto moito máis estable co esqueleto do home moderno. Estas afirmacións parten dunha serie de estudos, nos que se inclúe unha reconstrución 3D do esqueleto atopado en Israel.

Os Neandertais tiñan as costelas inferiores orientadas horizontalmente. Esto leva a supor que a respiración dependía maís do diafragma que da caixa torácica, a diferenza dos Homo Sapiens, tamén tiñan máis capacidade pulmonar e ían máis erguidos ca nos. Para chegar a estas conclusións e respostas a tantas preguntas sen responder, foi necesario practicar unha reconstrucción virtual que se fixo por medio dun software 3D feito para este fin. Tívose que escanear óso a óso. Despois, recolocalo virtualmente, e nese proceso, houbo que cortar e alinear algúns xa que presentaban deformacións.

 

Na última década, as reconstrucións virtuais fóronse convertendo nunha innovadora ferramenta no estudo dos fósiles, sobre todo de ósos fráxiles como vértebras e costelas, e tecnoloxías coma estas, ábrennos outra porta para facilitarnos o estudo e a observación dos fósiles máis complexos.

Publicado en biodiversidade | Etiquetado , , | Deixa un comentario

VOLVEN RECORDOS AÍNDA NON ESQUECIDOS

Aínda non pasou un ano dende a última erupción volcánica, que tivo lugar o día 3 de Xuño en Guatemala, as cales arrebataron a vida de arredor de 200 persoas, facendo tamén a desaparición tamén de moitas aldeas de arredores.

Estouvos falando do “Volcán de Fuego“, un dos volcáns activos máis grandes de toda Guatemala (superando os 37oo metros de altitude sobre o nivel do mar) e a pesar de que é un dos máis activos de toda América. O coloso regaloulles uns últimos anos de tregua aos habitantes que residen na saia deste volcán, traxicamente para eles activouse, causando moitísimos destrozos a un país moi pobre como é Guatemala. Isto tráelle máis problemas dos que poderían sucederlle a un país máis preparado loxística e económicamente.  109 mortes, 197 desaparecidos, 58 feridos, 12.407 evacuados, 3.710 albergados y 1.713.617 afectados; son as cifras qu nos proporcionan rtve. Por se iso non fora suficente, habería unha segunda erupción neste mesmo ano.

O pasado Luns, 3 de Decembro, o volcán volveu a erupcionar. A Conred (Coordinadora Nacional para la Redución de Desastres) afirmou que todas as poboacións que vivan ao pé do volcán deberían ser evacuados. 4000 persoas evacuadas e 75ooo afectadas, a día de hoxe non sabemos moito máis con seguridade. 32 horas leva activo no que levamos de ano.

 

Publicado en Medioambiente | Etiquetado | Deixa un comentario

A Antártida medra

O xeo da Antártida non so se move expandindose senon tamén se esta a elevar.

Non so a Antártida estalle pasando isto senon que a maior parte  da superficie terrestre tamén se eleva debido o axuste postglacial.

Este movemento ascendeente foi comprendido grazas a misión de gravidade GOCE da ESA, revelando que o manto que o suxeita está comportándose como un fluído viscoso, permitindo que a corteza descenda baixo o influxo do peso do xeo nel. Provocando que a fusión do xeo  faga que a superficie da Terra deixe de soportar ese peso e ao principio ascenda rapidamente polo efecto do rebote elástico, reducindo a súa velocidade co tempo.

Para revelar a velocidade na que ascendía a Antártida  empregaron datos de estacións GPS na baía do mar de Amundsen, na Antártida Occidental. Dándolle unha velocidade de 41 mm por ano, sendo unha das maiores velocidades dadas comparando coa da capa rochosa que ascende a 10mm por ano.

Repetiron esta proba en Groenlandia onde daba a cantidade de 30mm por ano.

Este movemento do leito rochoso da Antártida deunos máis datos da superficie do manto, proporcionándonos a misión GOCE nova medicións para xerar un campo gravitatorio da Terra e investigar a súa estrutura.

Publicado en Dinámica interna da Terra | Etiquetado , | Deixa un comentario

A CATÁSTROFE QUE DEIXOU UNHA CIDADE ESCONDIDA

Ver las imágenes de origen

Pompeia foi unha cidade da Antiga Roma que se encontra cerca da actual cidade de Nápoles e arredor da base do Monte Vesubio. Foi una cidade que contaría con aproximadamente 20.000 habitantes. Pompeia quedou marcada pola erupción volcánica do Vesubio xunto con Herculano, outra cidade que quedou sepultada.

Antes do tráxico suceso houbo sinais precursoras, pero como ocorrían continuamente non lles daban importancia. Esas sinais eran os continuos tremores de terra, pero xa a principio de agosto do ano 79 empezou a haber pequenos terremotos e xa eran moito máis frecuentes e a tarde do 24 de agosto (non se sabe exactamente se foi en agosto, un novo traballo arqueolóxico di que puido ocorrer en outubro) do ano 79 d.c  tivo lugar unha terrible erupción do volcán Vesubio.

Todo empezou cando saíu unha columna de fume do volcán. O volcán tivo unha erupción Pliniana  chamada así por un relato sobre a erupción do Vesubio escrita por Plinio el Joven) caracterízase polas violentas explosións e fortes presións dos gases que expulsa. As nubes que xerou acabaron formando precipitacións en forma de cinza que cobrou moitísima extensión e podíase ver a Km. Outro rasgo desta erupción son os fluxos  piroclásticos  que tiveron un movemento rápido, denso e moi quente, derribando as estruturas polo seu paso, incinerando a todas as persoas que estaban no lugar e alterando a paisaxe. Todo isto estivo acompañado con pequenos tremores e un pequeno maremoto. A cidade quedou sepultada ata 1748 cando foi descuberta. Aparte das edificación atopáronse esculturas e obxectos artísticos, tamén atoparon pinturas e murais e algúns corpos recheáronse de xeso e descubriuse a forma orixinal da súa posición antes de morrer.

Os restos da cidade pódense visitar xunto co museo existente.

Publicado en Dinámica interna da Terra | Etiquetado , , | Deixa un comentario

OS EDIFICIOS DE MANTEIGA

Estes últimos 24 anos lévanse dando 3 casos de terremotos en España e en Marrocos, cada un nun, periodo de tempo máis ou menos similar de 10 anos de diferenza. Un deles tivo como consecuencia a morte de mas de 600 persoas que habitaban nas viviendas

En xaneiro do 2016 un terremoto de magnitud 6,3 na escala Richter orixinado en Melilla feriu a 26 persoas. Tras varias investigacións de científicos de España, Marrocos e Francia, chegaron á conclusión de que a sismicidade non se correspondía cas fallas coñecidas no norte de África nin coa principal falla submarina da zona, de Al-Idrisi , na zona central do mar de Alborán. Os resultados dunha camapaña feita co buque de investigación oceanográfica Hespérides, aprobada trás o temblor, permitiu coñecer unha nova falla máis ó oeste, causante do terremoto en Melilla e os científicos afirman que esta falla é moito máis activa cas outras .

Esta falla tamén foi a causante do terremoto no terremoto de magnitud 6,3 que afectou á cidade marroquí de Alhucemas no 2004 causando 564 muertos e outro que afectou a Almería e Alhucemas en 1994. Os científicos xa están traballando en novas campañas para estudar mellor a nova falla e din que esas fallas son as que máis posibilidades teñen de causar novos terremotos. Nesta falla o que se produce é un desprazamento entre dous bloques en plano horizontal que van acumulando enerxía que despois libérase formando os terremotos máis intensos.

Publicado en Dinámica interna da Terra | Etiquetado , , | Deixa un comentario