BAIXO AS PEDRAS, A PRAIA

Convocouse o próximo sábado 16 de xuño unha manifestación en contra da empresa ENCE pola contaminación que produce na ría. No ano 2016 o Ministerio de Medio Ambiente no goberno de Mariano Rajoy concedeulle unha prórroga de 60 anos a esta factoría. Isto permitiulle ocupar uns terreos privilexiados ao borde da ría en Lourizán (Pontevedra). ENCE é a empresa líder europea en fabricación de pasta de papel, é dicir, de pasta de celulosa. A presenza da celulosa nesta zona é acusada de contaminante e de prexudicar á actividade turística e marisqueira.

Esta manifestación foi convocada pola  APDR (Asociación pola Defensa da Ría). Celébrase todos os anos dende xa fai tempo, pero este ano, co cambio de goberno, é mais importante, xa que se lle esixirá a Pedro Sánchez que anule esa prórroga. Mariano Rajoy indultara a esta empresa pero co cambio de goberno e coa axuda de todos os manifestantes pode que se consiga parar, ou polo menos diminuír, a contaminación que está causando esta empresa.

A presenza de ENCE é un problema en toda Galiciadixo a APDR. Segundo esta asociación a empresa é a culpable da expansión dos eucaliptos (que é a árbore que utilizan para facer a pasta de celulosa) e, polo tanto, dos incendios que suceden en Galicia. Tamén afirman que isto non ocorrería se o ex-presidente do goberno Mariano Rajoy non aceptara a prórroga ilegal.

A manifestación comezará ás 19:30. Rematará diante do complexo factorial onde se lerá un manifesto. O lema escollido este ano é ‘Debaixo da fábrica están as praias’ e con el critican que a factoría está situada nun terreo público marítimo-terrestre no que antes había uns grandes arenais. Este lema é unha modificación do coñecido lema de Mayo do 68 en Paris : ‘Sous les pavés, la plage’ (baixo as pedras, a praia)

É importante que a xente non esqueza como era a zona antes da chegada da empresa ENCE”, di Antón Masa (o presidente da APDR) sobre o lema.

Publicado en Educación ambiental, Eventos, Medioambiente, Novas | Etiquetado , , , , | Deixa un comentario

Choiva ácida

1 principio

O feito de que Galicia sexa unha zona onde adoita chover é coñecido en toda España, o que non se coñece tanto, é que Galicia é unha das tres comunidades autónomas españolas nas que máis se produce a chuvia ácida.

Primeiro debemos preguntarnos, qué é a choiva ácida?

Esta é a precipitación na atmosfera das emisiones industriais dos contaminantes ácidos. Podería definirse como a mezcla do auga da chuvia coa contaminación ambiental do aire. A causa da choiva ácida está directamente relacionada coa contaminación (fábricas, calefacción centrales eléctricas, vehículos…) que queiman carbón e derivados do petróleo con sulfuros, principalmente o problema e o óxido de nitróxeno e o dióxido de azufre.

Hai que ter en conta que a choiva contén dióxido de carbono, ó igual que o contén a neve, o xeo ou a brétema. Esto xa fai de por si que este auga sexa ácida, tendo un PH de 5,6 aproximadamente. Pero a choiva ten un PH de 5-4 e incluso 3 cando é moi ácida. Esta fórmase cando o H2O mezclase co NOx, o SO3 e o SO2. Estes gases, xunto coa auga dan lugar a ácido sulfúrico (H2SO4), ácido nítrico (H2SO3) e ácido sulfuroso (HNO3), ó caer esta choiva dana o entorno no que se atopa.

lluvia acida formacion como

Os solos clasifícanse en:

Solo básico ou alcalino: PH maior a 7

Solo neutro: PH igual a 7

Solo ácido: PH menor de 7

hortensias

Este feito pódese ver claramente nas hortensias, que son moi abundantes. En Galicia, todas ou a inmensa maioría son de cor azul, que se debe a que recollen aluminio do solo, que é causado pola choiva ácida.

Causas da choiva ácida, vistas nunha folla afectada e nunha normal

O que provoca esta chuvia:

  • Aumenta a acidez nas augas producindo morte e intoxicacións de moitos peces. Sendo os moluscos os máis afectados.
  • Pode chegar a corroer construccións de mármol ou pedra caliza.
  • Posibilita a absorción de aluminio que se transfiere desde as terras de labranza e ríos e lagos.
  • Dañan as follas dás árbores, especialmente as coníferas.
  • Como solución, só se pode diminuir o uso destes compoñentes nas fábricas e evitar queimar materia procedente do petróleo.

Para atopar máis información, clica nos seguintes enlaces:

Sobre a choiva ácida

Sobre a choiva ácida

 

Sobre as súas causas

Sobre a súa formación

Sobre o pH dos solos e sustratos

Publicado en Clima e meteoroloxía, Educación ambiental, Medioambiente | Etiquetado , , , , | 1 Comentario

UN PASO CARA A DIANTE

Algunhas das especies da Península Ibérica en perigo de extinción como por exemplo o oso pardo e o lince ibérico están recuperando a súa poboación grazas a Red  Natura 2000.

A superficie natura protexida en España ocupa sobre o 27% do territorio terrestre e un 8% do territorio mariño, da que un 18% pertence á Red Natura 2000, convertendo a España nun dos países con máis biodiversidade da Unión Europea. Guillermo Palomero, o responsable de Gobernanza Ambiental de SEO/BirdLife, comenta que os osos habitan en lugares protexidos pola Red Natura 2000 tanto na Cordilleira Cantábrica como nos Pirineos, onde deixaron de estar en perigo de extinción a  ter unha poboación “esperanzadora”.

Por outro lado, Juan Carlos Atienza, comezou a súa intervención dando a mala noticia de que o planeta encontrase actualmente preto da sexta gran extinción de especies, con taxas de desaparición similares as de  45 millóns de años atrás coa desaparión dos dinosauros, aínda que coa diferenza de que neste caso debese a actividades humanas, mentres que as anteriores foron por meteoritos, erupcións volcánicas ou explosións de supernovas.

Sen embargo, comenta que a boa noticia é que se sabe cal é a causa desa pérdoa de biodiversidade e cales son as posibles solucións a través de convenios e lugares de interlocución no marco das Nacións Unidas.

 

Publicado en biodiversidade, Medioambiente, Sen categorizar | Etiquetado , , , , , | Deixa un comentario

OS SULFATOS E AS SÚAS CONSECUENCIAS

sulfatar1

Fai pouco tempo, saíron á luz varios casos en Galicia que afirmaban que varios homes contraíran cancro ou Párkinson por traballar sulfatando viñas. O sulfato é un produto que contén moitos pesticidas, e dende uns anos, moitos especialistas comezaron a facer estudos onde descubriron que, se unha persoa está en contacto con produtos que conteñen pesticidas durante un longo período, ten máis posibilidades de contraer certas enfermidades a medida que pasen os anos, e ás veces, aínda que esa persoa non contrae de todo unha enfermidade, segue estando infectada, tendo así posibilidades de transmitir a enfermidade ós seus proxenitores.

As enfermidades que se adoitan contraer son:

  • Cancro: a xente que adoita estar en contacto con pesticidas, ten máis posibilidades de contraer esta enfermidade. Os cancros máis frecuentes que se desenvolven por culpa de manter ese contacto son: leucemia (cancro de sangue), cancro de pulmón e de cerebro.

  • Dano ó sistema nervioso: os pesticidas poden afectar á memoria, producir máis ansiedade, cambios de humor… pero certos herbicidas poden causar  unha grave enfermidade chamada Párkinson, xa que estes producen o aumento da segregación da proteína alfa-sinucleína, que se atopa no intestino e que é transportada cara o cerebro polas células e a través dos nervios que conectan a ambos órganos.

  • Dano ós pulmóns: mentres as persoas están en contacto con pesticidas, estas adoitan ter unha tos constante, unha forte presión no peito, ou falta de aire para respirar, o que podería dar lugar a enfermidades máis graves se seguen estando en contacto con eses produtos a longo prazo, como bronquitis, asma, tuberculosis…

  • Dano ó fígado: a función do fígado é procesar, limpar e eliminar as substancias tóxicas do sangue, mais os pesticidas conteñen produtos tóxicos que se introducen no sangue e que ás veces, non son eliminados no fígado, polo que a persoa que os conteña pode sufrir un envelenamento que chegaría a causar náuseas, vómitos, ou febre contante.

  • Dano ó sistema inmunolóxico: estas substancias que conteñen o sulfato, debilitan ó sistema inmunolóxico, facendo que as persoas que están en contacto con elas, teñan máis posibilidades de contraer calquera tipo de infeccións, ou que lle sexa máis difícil curarse doutras máis sinxelas como unha gripe ou un resfriado, e incluso chegaría a dar lugar a pérdidas de vista, de memoria ou de peso

  • Dano ó sistema reprodutivo: un excesivo contacto con pesticidas, fai que no caso dun home, os seus órganos reprodutivos queden danados, polo que tería posibilidades de quedar estéril. No caso de mulleres embarazadas, o contacto con estas substancias pode afectar ó desenvolvemento do feto durante o embarazo, o que significa que cando naza, ten máis posibilidades de ter discapacidades ou malformacións, dificultades para a aprendizaxe, enfermidades como as nombradas anteriormente… e no peor dos casos, a muller pode chegar a sufrir un aborto ou dar a luz a un rapaz morto.

    http://es.hesperian.org/hhg/A_Community_Guide_to_Environmental_Health:Efectos_a_largo_plazo_de_los_plaguicidas_sobre_la_salud

Para evitar este tipo de enfermidades, unha persoa que traballa sulfatando (ou con calquer produto que conteña pesticidas), debe tomar as seguintes precaucións:

  • Utilizar un traxe que cubra todo o corpo, uns guantes para as mans, unhas botas altas, e unha máscara con sombreiro para a cara.

  • Limpar ben a roupa coa que se traballe e lavarse ben a un mesmo.

  • Evitar sulfatar cando fai moito vento, cando chove ou cando vai chover.

  • Evitar o contacto coa propia pel cando estás traballando con pesticidas.

Mais moitos agricultores afirman que a solución é producir sulfatos con substancias naturais, en vez de utilizar tantos pesticidas, ou regular o uso de plantacións de viño, para así non ter que utilizar tantos produtos químicos.


Publicado en Medioambiente | Etiquetado , , | Deixa un comentario

IMOS AXUDAR!

Senegal-convierte-pais-bolsas-plastico_EDIIMA20160104_0346_5

Dende que estamos no século XXI, estivemos continuamente rodeados de anuncios en apoio ao medioambiente, nos cales sempre nos falan dos problemas que ocasionáronse debido a tira-lo lixo na rúa. Por exemplo, nas costas inda que algunha xente non o pensa, cando tiran ao chan una bolsa de patacas, unas anillas das latas… iso remata chegando ao mar, e por experiencia propia, ao largo dos anos tiven que recoller milleiras de bolsas, e sobretodo nas festas nas cales a xente debe de pensar que o mar é o o recipiente do lixo. Estes plásticos tardan entre 100 e 1000 anos en descompoñerse o que é moito tempo para que un peixe,  un cetáceo… poida comelo por confusión, podendo chegar a facelo morrer ou causarlle grandes deformacións.

eco82_8_original

Un dos lugares que podemos poñer de Exemplo é a chamada “Ila do Lixo” é unha área do océano cuberta por desperdicios dos humanos no medio do Océano Pacífico Norte. Ocupa unha superficie moi variada, xa que non podemos pensar que aquelo está formado por bolsas enteiras e en perfecto estado, si non, nun conxunto de millóns de anacos xuntados nun mesmo punto, que están destruíndo lentamente o ecosistema oceánico.

maxresdefault

Moitos científicos estudan como conseguir que se ocasione moita menos contaminación xa que a xente segue sen coidar o medioambiente  incluso mostrandolle o que ocasionan. Unha solución que deu a empresa indonesia Eco Bags, son unhas bolsas feitas de fibras vexetais (biodegradables e nada tóxicas). As cales baixo altas temperaturas descompóñense moi rapidamente, e en temperaturas normais só tardan uns meses en facelo convertíndose en CO2, H2O e biomasa. Se algún ser vivo aliméntase de ela non lle ocasionaría ningún problema. Estas bolsas son máis caras cas actuais, pero que prefires: Que un día vivamos nun mundo completamente tóxico ou noutro limpo e bonito?


Se a xente comezase a tirar o lixo no sitio adecuado, e empregasen estas bolsas, por moito que algunha chegase ao mar tería solución a corto plazo, espero que nun futuro a xente cambie e coide o que ve todos os días polos seus ollos.

Publicado en Ciencia e Sociedade, Educación ambiental, Medioambiente | Etiquetado , , , | Deixa un comentario

A AUGA É VIDA!!!!

O venres pasado, día 8 de xuño, celebrouse o Día Mundial dos Océanos, día no cal numerosas asociacións aproveitaron para recalcar a importancia que teñen os océanos e a limpeza que estes precisan. O principal obxetivo da celebración deste é concienciar ás persoas da cantidade de lixo que estes teñen e a pouca culpabilidade que nos atribuimos. A idea principal da creación disto foi da Organización das Nacións Unidas.

A asociación máis implicada é a Fundación Biodiversidade, xa que traballa na investigación e na protección das especies e do seu entorno. Esta, lanzou varias solucións á contaminación, como por exemplo, a utilización de fiambreras de aceiro inoxidable e non de plástico. A ONU afirma que é unha boa medida para reducir os case 8 millóns de toneladas vertidas anualmente.

Nacións Unidas deulle importancia a este tema, dedicándolle unha Conferencia en Nova York  á cal asistiron numerosas organizacións. A OMI publicou a súa función na conferencia, así como a historia de GloBAllast. Esta ten numerosas publicación de proxectos previstos para un futuro cercano.

O Ministerio de Ambiente Exterior (MAE), presenta tamén numerosas medidas para que as actividades relacionadas con este medio poidan ser levadas a cabo dunha maneira mellor. O MAE realiza seguidamente campañas de educación ambiental para a poboación.

 

Publicado en Medioambiente | Etiquetado , , , , | Deixa un comentario

POR UN MUNDO SEN TI

Contaminación Cambados

As bolsas de plástico utilízanse de xeito cotiá dende os anos 70, cando se volveron moi populares polo seu uso gratuíto en diversas tendas. Ao principio eran brancas, pero rapidamente decoráronse cos símbolos de marcas… xa que son unha forma de publicidade barata. As bolsas de plástico poden estar feitas de distintos tipos de polietileno e outras substancias non biodegradables. O seu espesor varia entre os 18 e 30 micrómetros. Somos a terceira xeración en usar de xeito masivo este material, e os seus efectos sobre o planeta están sendo devastadores.

Cada ano preto de medio billón de bolsas son fabricadas en todo o mundo, das cales sobre 280 pasan polas nosas mans. Reciclalas custa oito veces máis que a súa produción, polo que só se recicla unha de cada cen. Ademais, unha vez recicladas non se poden usar de novo para o consumo humano.

As bolsas lanzadas ao chan son facilmente arrastradas a ríos, lagos, mares e outros lugares causando graves efectos sobre as especies que os poboan, xa que as confunden coa comida. Son un dos contaminantes máis destacados porque, na súa descomposición, liberan substancias daniñas como polietileno. Cando se queiman, as bolsas emiten unha gran cantidade de CO2. Isto tamén ocorre na súa fabricación. Ademais, deixar de utilizalas non só acabaría coa contaminación que estas producen senón que tamén reduciría o consumo do petróleo, un recurso non renovable que provoca tantas guerras, mortes e problemas ano tras ano no noso planeta.

albariño

Unha das medidas que algúns países puxeron para reducir o consumo das bolsas de plástico foi cobrar por elas, pero eu creo que a solución está en prohibilas xa que podemos substituír o seu uso por outros materias biodegradables como as bolsas de tea, que son máis fortes e duran moito máis tempo.

Nas praias atópanse residuos plásticos microscópicos mesturados con area e barro que afectan a todo tipo de especies, ata as máis pequenas como percebes, plancto e mesmo aos microbios, que se alimentaban con sedimentos contaminados. Esta contaminación transmítese na cadea alimenticia.

Leva uns segundos facer unha bolsa de plástico pero leva 500 anos eliminala. A mellor opción de todas estas bolsas é a que non se usa.

 

Publicado en Educación ambiental, Medioambiente | Etiquetado , , | Deixa un comentario

SEMPRE A INVADIRNOS!

En Galicia, como en outros lugares, hai numerosas especies invasoras, estas chegan a Galicia polo motivo que sexa e atópanse cunha chea de recursos e sen ningún depredador, polo tanto, o que fan é quitarlle os recursos ás especies autóctonas. En Galicia, algunhas destas especies son os eucaliptos, a ameixa xapónica, a volandeira, o cangrexo de río, os carrizos da pampa…E recentemente uniuse a eles outra especie nova, a avespa asiática.

A avespa asiática ou velutina, distínguese das avespas europeas moi doadamente polo seu tamaño, xa que é moito maior, e tamén porque esta ten o tórax e cabeza de cor negra, e conta cunha banda bastante grosa e amarela no abdome, podese ver tamén coma os extremos das súas patas son  amarelos. Mais non debemos confundila coa avespa crabro, que é de tamaño e cor similar.

 

Esta é unha seria ameaza para as nosas abellas, das cales se alimenta principalmente no verán, e para as nosas froiteiras, porque a partir do outono, estas aliméntanse a base das froitas maduras e doces e da sabia que succionan das árbores. Tamén son moi perigosas para as persoas, xa que estas contan con moito máis veleno cás avespas autóctonas e se tes a mala sorte de ser alérxico, a súa picadura pode resultar mortal. Ademais, os seus aguillóns son moito mais grandes e poden atravesar varias capas de roupa, o que inutiliza os traxes dos apicultores.

En Galicia xa existe un protocolo que se debe realizar no caso de detectar unha colmea de avespas asiáticas, para tentar acabar cos niños e deste xeito conseguir que non sigan multiplicandose e destruíndo o medio ambiente.

Publicado en biodiversidade, Medioambiente | Etiquetado , , , | Deixa un comentario

EN GUERRA CONTRA AS MINAS CONTAMINANTES

Imagen relacionada

Nos últimos días estase a falar mito sobre a mina de Touro e vos preguntaredes por que. Ben, esta mina é unha mina a ceo aberto situada no municipio de Touro, na Coruña. Ocupa aproximadamente 600 hectáreas e foi explotada para a obtención de cobre e ouro dende 1974 ata 1988. A finais de 1988 a mina foi abandonada e a Xunta non fixo ningún tipo de control sobre ela. Isto provocou que, co paso do tempo, os sulfuros metálicos que están presente nos minerais se oxidasen sendo así un risco para as poboacións próximas ó complexo mineiro, que están situadas a escasamente un quilómetro.

A principal causa de este problema é a falta de seguridade e de control que hai actualmente sobre o complexo e que está provocando vertidos tóxicos, chegando a contaminar algúns dos afluentes do río Ulla e os campos mais próximos, nunha zona na que se vive principalmente da agricultura e da gandeiria.Imagen relacionada

Para empeorar aínda máis as cousas unha empresa chinesa-suiza ten un proxecto para reabrir a mina. Esta reapertura traería consigo explosións diarias de 15 toneladas de explosivos e produtos químicos que levantarían unha nube de po de metais pesados que se extendería uns 15 quilómetros e provocaría 3.000 millóns de litros de vertidos contaminantes que non tardarían moito en chegar a ría de Arousa a través do río Ulla.

Moitas asociacións ecoloxistas xa están loitando en contra da mina, como a PDRA (plataforma en defensa da ría de Arousa) que mostrou a súa indignación cun chamativo spot contra a reapertura. Por isto nos próximos días concellos de toda Galicia, organizarán manifestacións en contra da volta ó funcinamento da mina de Touro.

 

 

Publicado en Educación ambiental, Medioambiente, Novas | Etiquetado , , , | Deixa un comentario

OS RÍOS AFÓGANSE

As especies exóticas invasoras estanse a converter na maior ameaza para a biodiversidade do planeta, e o noso país é un dos que se está vendo máis afectado. Pero cando falamos de bioinvasores non nos referimos tan só aos animais, senón tamén a plantas e algas que poden resultar mesmo máis daniñas.

Ourense. 20-10-2016. Plantas invasivas en el Barbaña. Paz

Imaxe do río Barbaña do seu paso por Ourense

Especies como o camalote, están causando serios problemas medioambientais e económicos no río Guadiana, ocupando máis de 150 quilómetros do leito do río.

En Galicia tamén se advirte a presenza de plantas bioinvasoras nos nosos ríos. Por exemplo a proliferación no río Barbaña da planta Ludwigia grandiflora (duraznillo de auga) ocasionou moitos problemas no medio acuático, polo que foi necesario levar acabo unha profunda limpeza por parte da Confederación Hidrográfica do Miño-Sil.


Este tipo de plantas foron introducidas no noso país de forma accidental, como plantas ornamentais en xardíns e parques, ou como plantas ou algas de acuario pola súa capacidade de producir osíxeno.

Debido á presenza destas plantas alóctonas, a luz non é capaz de chegar baixo da auga, polo que as outras plantas non poden realizar a fotosíntese, e ao final morren e acaban desaparecendo. A fauna tamén se ve afectada ao verse reducido o seu nicho alimentario pola falta de osíxeno das augas.

A erradicación desta flora invasora ten moi difícil solución, xa que a utilización de herbicidas non está aconsellada porque afectaría negativamente ao resto da flora e fauna que habita nos ríos. Os métodos que se están a utilizar para o seu control son os manuais, pero non son moi efectivos pola rápida reprodución e colonización destas especies.

En España e en Galicia este problema abordouse de forma tardía, e cómpre un esforzo por parte das administracións para frear o proceso de degradación do medio natural.

En xeral, a prevención é a medida máis eficaz e con menor custo. Neste sentido, deben realizarse campañas de educación ambiental dirixidas a todos os sectores sociais por medio de charlas, material gráfico… que permitan dar a coñecer as especies invasoras e os problemas que presentan.

 

Publicado en biodiversidade, Medioambiente | Etiquetado , , | Deixa un comentario