A SOBREPLANTACIÓN DOS EUCALIPTOS

Os eucaliptos son árbores procedentes de Australia, que foron plantadas nos últimos anos polo noroeste da Península Ibérica, ata ocupar aproximadamente unhas 396.000 hectáreas (o 65% da superficie galega).

Estas árbores crecen moi rápido, sobretodo na zona onde vivimos, porque o seu clima oceánico, con abundantes precipitacións, favorece esta especie, polo que se empregan para a creación de papel e materiais feitos con madeira. A súa extensión favorece á industria, por ela plantáronse unha gran cantidade, deteriorando e desidratando o terreo no que se plantan (xa que necesitan moita auga). Ademais, destrúense bosques de árbores autóctonas porque non se reproducen tan rápido e non están ó alcance do que a industria pide. Tamén os prados onde pastan os animais vense afectados, porque se usan para plantar eucaliptos; ó igual que os ríos, xa que as follas dos eucaliptos teñen peores propiedades que as das árbores autóctonas (como son os carballos, as faias, os castiñeiros…), e ó caer nos ríos, desintégranse máis lentamente, o que fai que se reduza a abundancia do caudal, e incluso que sequen de todo en verán, polo que tamén afecta ós animais, xa que moitos deles terían que emigrar a outros bosques, e no caso dos peixes, poderían acabar morrendo.

eucaliptoAsturias01 (1)

Algúns expertos din que os eucaliptos soportarían mellor un incendio que calquer outro tipo de árbores, mais os desastrosos incendios de outubro deste ano en Galicia que acabaron con 4.000 hectáreas de bosque (principalmente en Ourense, Vigo e na zona da Riveira Sacra) comproban que as zonas onde había eucaliptos plantados foron as máis afectadas, mentres que os terreos de carballos sufriron en menor medida esta catástrofe.

A maioría dos habitantes galegos piden que se faga unha reforma para que reduzan a plantación de eucaliptos, mais á maioría de políticos impórtalle máis a industria e os cartos en vez dos bosques, que cada vez están indo a peor por culpa da explotación.

A planificación actual da súa plantación data de 1992 e tiña unha vixencia de corenta anos. Neste momento non se veía ó eucalipto como unha ameaza. Sen embargo, a Lei de Montes de 2012 prohibiu plantar eucaliptos en terreo agrícola, nas marxes dos ríos e na proximidade ás casas, e tamén limitou o cultivo en Rede Natura (rede ecolóxica europea de conservación da biodiversidade).
Polo que Medio Rural e a Xunta de Galicia prohiben reforestacións e novas plantacións de eucalipto en bosques de árbores autóctonas.

Mais esta especie non só afecta a Galicia, tamén á maioría dos países que están en América do Sur , xa que dana os bosques ó igual que aquí. Ademáis, a gran produción de eucaliptos fixo que moitos pobos e aldeas tiveran que emigrar a cidades porque a industria necesitaba esas zonas para a plantación.


Publicado en biodiversidade, Medioambiente | Etiquetado , | Deixa un comentario

O MAGOSTO EN PERIGO

A  avespa asiática xa afecta a todos os castaños galegos e amenaza a próxima colleita

A avespa asiática é de orixe china, son de cor negro con as extremidades amarelas , poden chegar a medir entre 2,5 e 3 milímetros.  Chegou no 2012, afectando a uns poucos castaños galegos, pero agora afecta, ao 100% dos nosos árbores.

 

Cada insecto pon entre aproximadamente 125 ovos polo que se reproducen moi rapidamente.

Os ovos deste insecto son brancos e al larvas, ovalados e poden chegar a medir 0,2 milímetros .

As larvas non teñen nin patas nin cabeza, poden chegar a medir 2,5 milímetros.

En inverno, as larvas, desenvólvense no interior das xemas do castiñeiro obrigando a formación de bugallos nos tecidos afectados.

 

 

⇚BUGALLOS NUN CASTIÑEIRO

 

 

Os científicos xa solicitaron ó Goberno de España,o permiso para acabar con esta praga, soltando ao insecto “Torymus”( o depredador desta avespa), e confían que isto conseguirá reducir as perdas a un 20% ou 30% no próxima colleita.

Según Sánchez Limia, o magosto do 2018 será o primero afectado aínda que non será o último.

 

 

 

 

Publicado en Medioambiente, Novas | Etiquetado , , , , | Deixa un comentario

O LIXO TEN VALOR (SOBRE TODO SE É ORGÁNICO)

Actualmente, un 30% do noso lixo é materia orgánica que se pode reempregar. A compostaxe é unha boa solución para este desaproveito da materia orgánica. Con este método deixaríase de recorrer ao contedor verde e os residuos orgánicos xerados nas vivendas serían levados a compostadores onde se transformarían en compost, que despois sería empregado como abono. Pero… que é a compostaxe e que vantaxes ten? A compostaxe é a maneira de converter os restos de comida e vexetais en fertilizantes naturais. Debemos levar a cabo este proceso porque así reduciríamos a cantidade de lixo que acaba no vertedoiro ou que se incinera. Ademais é moi doado de facer e menos custoso que outros sistemas de xestión do lixo.

Compostaxe

Para compostar é moi importante saber que é correcto botar nun compostador e que non. Podemos verter froita, verdura, cáscaras de ovos, pan, papeis sen tinta (xa que esta é tóxica), cortes de pelo, alimentos caducados, trapos, tecidos, posos e filtros de café… Sen embargo non se pode botar queixo, carne e pescado (xa que atraen aos roedores), osos, plantas enfermas, aceites fritos (ou produtos cociñados con estes), produtos lácteos, feces de animais ou persoas, cueiro, compresas, tecidos sintéticos, plásticos, calquera resto que non sexa orgánico e biodegradable…

Como se fai un bo compostado e canto se tarda? Para compostar é moi importante mesturar os restos orgánicos con materiais leñosos e secos de podas, follas… Ademais hai que conseguir a mestura cunha humidade, temperatura e osixenación óptimas. Para conseguilo, dentro do compostador deberiamos atopar o equilibrio entre os materias frescos e húmidos (froitas, verduras, céspede…) que aportan humidade, e os materiais secos (cartón, cinzas, ramas…) que favorecen á osixenación. Tárdase aproximadamente entre 5 e 6 meses en obter un bo compostado aínda que hai outro que esta listo en só 3 meses aproximadamente, que serve para pequenas porcións de terra, ao que chamamos compost xoven.

Xa dispoñemos duns compostadores en Cambados dende o 12 de xaneiro de 2016. Estes están situados no Pombal. Ademais, despois das vacacións de Nadal, en 2018, levaranse a cabo charlas nos institutos para fomentar a compostaxe.

Noutros lugares estase levando a cabo un proceso que consiste na transformación da materia orgánica a través da acción descompoñedora das lombrigas. Estas, a través do seu tubo dixestivo, converten os restos orgánicos nun produto estable que é o chamado vermicompost. A lombriga vermella de California (Eisenia Foetida) é a principal protagonista neste proceso.

No 2020 a Unión Europea obrigará ás cidades a recuperar o 50 % do lixo doméstico. Hoxe en día só recuperamos o 5%. A acumulación desta materia orgánica xera metano, que é un gas de efecto invernadoiro.

 

Publicado en Educación ambiental, Medioambiente | Etiquetado , , , , , , , | Deixa un comentario

UN SUPERVIVINTE NATO

Descobren o peixe que vive a maior profundidade do océano ata agora.

Este pequeno habita a mais de 8.000 km de profundidade na Fosa das Marianas. Trátase do peixe caracol das Marianas, ou cientificamente denominado Pseudoliparis Swirei. Viven a grande profundidade, baixas temperaturas, fores presións e coa ausencia da luz solar.

O peixe caracol atópase en diferentes profundidades dasaugas mariñas de todo o mundo. Agrúpanse en augas profundas e aliméntanse de pequenos crustáceos e camaróns que engulen utilizando a succión de boca.

Esta especie pertence á familia coñecida como peixes babosos ou liparidae. Non parece posible que estas criaturas poidan sobrevivir ós peligros do océano. O seu aspecto non é para nada ameazante, ao contrario do que moita xente imaxinaba, é mais ben, inofensivo. O seo corpo é alongado; a súa pel espida, sen escamas; e o seu aspecto xelatinoso, pequeno e translúcido.

«Non parece moi forte para vivir nun entorno tan extremo, pero ten un gran éxito» afirma Mackenzie Gerringer, investigador dos laboratorios Friday Harbour da universidade de Washington, que foi o principal autor deste estudo. Non se sabe moito acerca de como estes peixes poden vivir baixo unha tan intensa presión xa que a presión a esas profundidades é similar á de un elefante sobre o teu pulgar.

A Fosa das Marianas é o tramo marítimo mais profundo e atopase no Océano Pacífico occidental.

Nas últimos viaxes de investigación, realizadas en 2014 e en 2017, recoleitáronse 37 espécimes. Un equipo de investigación xaponés conseguiu grabalos a 8.134 metros, o avistamento máis profundo por agora.

Estes peixes adaptáronse para poder vivir a moita profundidade, para así, poder vivir nas fosas, onde están a salvo dos depredadores e son eles os máis grandes depredadores, xa que teñen moitas presas invertebradas, por iso alí están moi ben alimentados.

Realizáronse poucos estudos exhaustivos da fosa debido á súa ubicación e á súa profundidade. Hai moitas sorpresas esperando polo cal non podemos dicir con total certeza que é o peixe que habita a maior profundidade, pero si é o peixe que habita a maior profundidade por agora.

BIBLIOGRAFÍA:

https://www.muyinteresante.es/naturaleza/articulo/descubren-el-pez-mas-profundo-del-oceano-471512038731

http://www.europapress.es/ciencia/habitat-y-clima/noticia-conoce-pseudoliparis-swirei-pez-mas-profundo-oceano-20171129111114.html

http://www.abc.es/ciencia/abci-descubren-mas-profundo-oceano-201711302153_noticia.html

https://es.wikipedia.org/wiki/Liparidae

https://es.wikipedia.org/wiki/Pseudoliparis_swireihttps://www.google.es/search?q=CARACOL+PEZ+MARIANAS&dcr=0&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwiZvYaYpfvXAhVBtRQKHef-DDkQ_AUICigB&biw=1366&bih=633#imgrc=xTwH7RsFaCWw8M:

 

 

Sabela Padín Baúlo 4ºA

Publicado en biodiversidade, Medioambiente | Etiquetado , , , , , | Deixa un comentario

UN VISITANTE INESPERADO

Este 8 de septembro de 2017 apareceu algo sorprendente nas costas galegas… Un exemplar dunha balea azul encontrada nas augas da ría de Muros e de Noia. O CEMMA (Coordinadora para o Estudo de Mamíferos Mariños) confirmou que era una balea azul grazas á testemuña, fotos e vídeos de mariñeiros que divisaron este exemplar. Estimouse que medía entre 18 e 20 metros e cun peso entre 25 e 30 toneladas. Ó principio, pensábase que esta criatura apareceu debido a que se perdeu na súa ruta e acabou chegando ata nos pola abundante cantidade de biodiversidade que o atraeu.

 

 

Posteriormente, o 10 de agosto, encontrouse un novo exemplar pero esta vez frente a ría de Arousa pero en mar aberto. Este exemplar medía ó rededor de 25 metros e permaneceu bastante tempo nun mismo punto, polo cal asúmese que se estaba alimentando. Os biólogos mariños opinaron que as nosas costas son unha ruta de paso na migración de estos animais.

 

Resultado de imagen de ballena azul

Na miña opinión, non sei si se debería considerar tan precipitadamente como ruta de paso ás nosas costas xa que únicamente se rexistraron 2 exemplares. Aínda así, ter a increíble oportunidade de ver un de estos fermosos mamíferos nas nosas costas e facernos pensar o que estamos facendo con estes animais en perigo de extinción.

 

Publicado en biodiversidade, Cambio climático | Etiquetado , , , | Deixa un comentario

SEGUIMOS PENSANDO EN NEGRO

“Un petrolero, en perigo de afundemento frente ás costas galegas.” Este foi un dos moitos titulares do 13 de novembro de 2002. Fai 15 anos que un barco cargado de 77.000 toneladas de fuelóleo, chamado Prestige, afundiuse a 250 km da costa galegas. O vertido da carga causó unha das catástrofes medioambientáis máis grandes de la historia de la navegación y ha sido considerado el tercer accidente más costoso da historia. O 13 de novembro de 2002, o petroleiro tivo un acidente que levou ó seu afundimento tras intentar alexalo da costa o 19 de novembro. Durante esos días o petroleiro foi vertendo ó mar máis e máis toneladas de fuelóleo, provocando así dous mareas negras en diferentes días. As extensións destas mareas foron extendéndose hacia o norte por un cambio na direción dos ventos.

Tivo graves consecuencias no medio ambiente e na maioría das especies acuáticas, como as tortugas, delfines, nutrias, peixes, cangrejos, etc…. Casi 300.000 voluntarios limparon as praias a causa da marea negra e rescataron aves petroleadas. Tamén a esos voluntarios hai que sumarles os marineiros e mariscadores que recolleron gran parte do fuelóleo vertido no mar.

prestige 2         

Publicado en Medioambiente | Etiquetado , , | Deixa un comentario

POR UN PLANETA LIMPO

Todos algunha vez, por non decir case sempre, cando imos ao supermercado collemos bolsas de plástico, que despois acabamos utilizando para meter o lixo, para gardar a roupa mollada despois de ir a praia…
Pero cando unha persoa tira unha bolsa de plástico ou calquera material de plástico ao chan, non sabe onde acabará, quizáis acabe nun recuncho da rúa, nun monte, ou moito peor, no mar.
E despois que pasa con eses residuos cando están no mar? Pois depende da “sorte” que se teña, xa que, pode acabar noutra praia, no fondo mariño ou enrrolado nun animal, inclusive sendo tragado por este.

Non nos estamos dando conta que se non paramos isto, dentro duns anos acabaremos vivindo entre residuos, xa que as bolsas tardan moitos anos en biodegradarse, o peor de todo é que é a nosa culpa.
Pero non sempre facemos as cousas mal, hai uns anos comezouse a cobrar entre tres e cinco céntimos por bolsa, tamén déronse a vender bolsas reutilizables. Moita xente utiliza as bolsas que xa na casa e así non mercar máis. Os máis creativos optan por facer manualidades cas bolsas e outros materiales de este tipo.

Publicado en Educación ambiental | Etiquetado , , , | Deixa un comentario

ETIQUETAS CONTRA O CAMBIO CLIMÁTICO

etiquetahuellacarbono.listadog

En países como Estados Unidos, Reino Unido ou Suiza xa se mostra no etiquetado de algúns productos a súa pegada de carbono, mediante a cal os consumidores coñecen a cantidade de dióxido de carbono (CO2)  emitida durante a súa fabricación, transporte e eliminación.

A pegada de carbono é a totalidade de gases de efecto invernadoiro emitidos por efecto directo ou indirecto, dun individuo, organización, evento ou producto, con esta información os consumidores poderán elixir así os produtos que menos impacto causaron ó medio ambiente producindo CO2, un dos principais gases de efecto invernadoiro (GEI).

Deste xeito recórdaselle á xente a gravidade do cambio climático e ademáis presiónase ás empresas para que ofrezan productos máis respetuosos co medio ambiente, sempre e cando se esforcen en reducir a súa pegada de carbono e demostralo nas súas etiquetas.

Dentro de estas vantaxes podemos topar algún inconvinte, como o que supón que a súa introducción obrigará a produtores e distribuidores a redeseñar os seus envases, e si non se fai de forma adecuada a información podería pasar desapercibida ou incluso confundir aos consumidores.


Bibliografía:

http://www.consumer.es/web/es/medio_ambiente/urbano/2011/11/21/204911.php

Publicado en Cambio climático, Ciencia e Sociedade, Educación ambiental, Medioambiente | Etiquetado , , , | Deixa un comentario

Río contaminado, baño frustrado

O río Furelos situado na provincia de A Coruña, máis concretamente está bañando a comarca de Melide. Este río é afluente do Ulla que desemboca no océano Atlántico.

Neste río verten vertidos fecales no río Furelos dende unha tubería de formigón situado a 500 metros dun campamento xuvenil e xusto debaixo da ponte medieval que se amosa na foto de arriba. Por iso houbo denuncia contra este suceso por parte da asociación de troiteiros do río Furelos. Eles estan a buscar unha solución que poña fin aos constantes problemas de contaminación que afectan ao río. Sanidade fixo una controis sobre o río e a súa calidade e as alarmas saltaron ao ver os resultados e estan a barallas que en verán non se poidan habrir os espacios de playa fluvial onde a xente vai a bañarse. Esta insuficiencia de calidade no río fixo moverse aos axentes sociais, a Asociación de troiteiros puxo en coñecemento destes acontecementos á alcaldesa Dalia García e aos portavoces dos outros partidos políticos para poder quedar e valorar solucións para poder resolver este problema.

Para soluciónlo foi creado un plan chamado Life + Margal-Ulla que foi hasta Melide. O seu presidente, Xavier Pazo, propuxo eliminar diques  e controlar os vertidos para devolver a saúde ao río Furelos.


Publicado en Educación ambiental, Medioambiente | Etiquetado , , , , | Deixa un comentario

Plantar sen terra? Por que non?

Grazas a hidroponía podemos cultivar utilizando só auga. En realidade… a auga é o medio onde as raíces se desenvolven en vez de en terra pois os cultivos hidropónicos necesitan dos nutrientes que lle proporcionaría o solo.

Os principais elementos que deberemos proporcionar a un cultivo hidropónico a través da auga son o nitróxeno, o fósforo e o potasio. Aparte de estes tres principais elementos hai outros micronutrientes que tamén son iguais de necesarios pero en menos cantidade, como o calcio, azufre, ferro, magnesio… Grazas a suministrar os nutrientes de forma artificial podemos controlar a cantidade que necesitan as plantas e proporcionarlla na dose exacta, cousa que en un cultivo con terra sería máis difícil.

Este tipo de cultivos trae moitas vantaxes, sobre todo de cara o futuro:

  • Estimase que sobre o 2050 o 70% da poboación vivirá en cidades, este tipo de cultivos facilitaríalle a esa porcentaxe ter unha propia horta en un piso ou terraza.
  •  Son menos afectados polos fenómenos meteorolóxicos.
  •  Redúcense os costos de produción.
  •  Afórrase moitísima auga debido a que se reutiliza.

Como é un cultivo hidropónico?  Consta duns tubos conectados entre eles ou panel con buratos para as plantas. Por donde circula auga en un sistema de circuito cerrado e movida por unha bomba.


Publicado en biodiversidade, Cambio climático, Medioambiente | Etiquetado , , , | Deixa un comentario