SE NON MOLLA, ADIANTA

Cuándo empieza la primavera 2018?

A escaseza de chuvia, as abundantes nubes con distintas temperaturas con contrastes durante o día e a noite, a radiación solar e outras causas son a razón pola cal a flora cren que a primavera xa chegou pero aínda quedan uns días ata que comece.

Precipitaciones anuales en ciudades españolas y otros datos climáticos

Durante os últimos trinta anos cada vez chove algo menos, o cal é un problema porque fai que as plantas broten antes de tempo. Estase a investigar que a causa dos invernos suaves son provocados polo quecemento global.

 

El refranero y la duración de los días. Refranero Castellano

Esta falta de precipitacións provoca un adianto na primavera entre 1,2 e 2,2 días por década.

Hai varios investigadores que teñen a súa propia hipótesis pero que son similares, como que canto menos chove é obvio que hai menor nubosidade, o que fai que o sol aparezca moitos días durante moitas horas, e o desequilibrio das altas temperaturas polo día e as baixas pola noite, xúntase un cúmulo de frío que causan o brote das follas. Tamén, que as friaxes e as poucas precipitacións con contrastes algo fortes, fan que a primavera se adiante.

Esquema De La Fotosíntesis Ilustraciones Vectoriales, Clip Art Vectorizado Libre De Derechos. Image 23075672.

Para aclarar exactamente o motivo deste adiantamento da primavera, varios científicos realizaron probas. Mediron os fluxos do carbono da vexetación, xa que as plantas pola mañá, cando o sol comeza a aparecer e van realizando a fotosíntese, cambian os fluxos de carbono e iso fíxose comprobar aos investigadores a gran escala os cambios da cor verde da vexetación.

 

 

 


Publicado en biodiversidade, Cambio climático, Clima e meteoroloxía, Contaminación, Medioambiente | Etiquetado , , , , | Deixa un comentario

DESXEO DOS POLOS

Deshielo en los polos: causas y consecuencias | Meteorología en Red

Como se derreteron os polos?
O cambio climático, causado principalmente polas emisións de gases de efecto invernadoiro, afectou a moitos ecosistemas. O desxeo dos polos acelérase. Hai evidencias de que a temperatura dos océanos aumentou, o que podería ser o detonante orixinal do adelgazamento do casquete de xeo.

Los días son un poco más largos por el deshielo en los polos | Las Provincias

As consecuencias que poden chegar a aparecer son:
A suba do nivel do mar: O desxeo acelerado da Antártida (case 3 billóns de toneladas no último cuarto de siglo) contribuíu nuns 17,8 milímetros na elevación do nivel do mar, un valor que pode parecer mínimo pero non o é.
A desaparición de cidades e costas: Por exemplo Venecia ou Amsterdam, son cidades que historicamente loitan para que o mar non as engula.
Alteración grave do equilibrio dos ecosistemas: Novas especies invaden as costas e eliminan a fauna autóctona da zona.
Afloramento de enfermidades: as capas de xeo polares antigas, conxelaron distintos exemplares de animais, e algúns deles estaban infectados por certas enfermidades, entón por culpa de que se desconxelaron, as enfermidades poden resucitar.

Esta é unha imaxe de Venecia:

El calentamiento global incrementará las inundaciones en Venecia | Natura | elmundo.es

Canto tempo queda para que se derretan os polos?
É evidente que o desxeo dos glaciares acelerouse moito dende os 2000, pois pasaron de perder 81.000 millóns de toneladas de xeo ao ano no 1990 a 475.000 millóns de toneladas no ano 2010. Nun estudo filtrado en 2006, un equipo de científicos estadounidenses e canadienses  aseguran que para o ano 2040, o quentamento global podería deixar o Ártico sen xeo, moito antes do esperado. Para ese entón, só quedaría una pequena superficie no mar de “xeo eterno” nas costas de Groenlandia e Canadá.


Publicado en Cambio climático, Medioambiente | Etiquetado , , , | Deixa un comentario

Enerxía nuclear

As plantas nucleares ou tamén coñecidas como centrais nucleares, son grandes edificacións que producen enerxía limpa. Todos cremos que a enerxía nucelar deteriora o medio ambiente, pois non é así; a produción de enerxía non contamina, son os residuos os que deterioran a capa de ozono.

Cómo funciona unha planta nuclear?

Pois moi fácil, nos reactores introdúcese o combustible (isótopos de uranio), este se sitúa baixo as piscinas nucleares e quenta a auga. O vapor da auga elévase e move unha turbina que transforma a enerxía mecánica en enerxía eléctrica.

Cómo se quenta a auga?

Os isótopos de uranio son bombardeados con partículas subatómicas para que polo menos, un deles, perfore o núcleo. O átomo vólvese inestable e crea unha reacción en cadea que quenta a auga e convértea en vapor. Hai xente que pensa que as centrais nucleares son perigosas para as persoas, pero só o son se a cantidade de núcleos de uranios que explosionan é incontrolable, para isto, nas piscinas introdúcense tubos de boro para restrinxir a reacción.

Os residuos nucleares son producidos nas centrales nucleares, máis especificamente dos restos do combustible empregado. Estos restos son contaminantes e perigosos e son enterrados en cementerios nucleares.

Cales son as consecuencias dos residuos radioactivos?

  • Contaminación das augas
  • Contaminación da terra (vólvea infértil e empobrécea durante un longo período de tempo)
  • Alteración da fauna e da cadea trófica (os herbívoros consumen as plantas contaminadas e os carnívoros comen a carne contaminada dos herbívoros)
  • Contaminación de alimentos (para fin de consumo humano)
  • Mutacións xenéticas


 

Publicado en Contaminación, Medioambiente | Etiquetado , , | Deixa un comentario

DIVERSIDADE NA TERRA

Que é un bioma?

A palabra bioma é bastante pouco coñecida, que non se adoita usar, sen embargo, o seu significado refírese a algo habitual que temos en moitos sitios do noso planeta. Tamén é coñecido como paisaxe bioclimático ou área biótica. Pois ben, un bioma é un conxunto de ecosistemas característico dunha zona determinada, destaca pola súa vexetación e especies animais que comparten unha serie de características e unhas condicións ambientais específicas como o clima. 

Segundo as características principais dun clima, como latitude e altitude, temperatura e precipitacións, a biosfera está dividida en biomas, onde certas especies teñen algo en común.

A gran clasificación de biomas é entre terrestres e acuáticos. Dentro destas clasificacións hai máis tipos de biomas, e pódense clasificar segundo a súa vexetación. 

Tipos de biomas.

Biomas terrestres:

Tundra: sitúase maiormente pola zona do círculo polar ártico. O seu clima é frío e as súas temperaturas e probabilidade de precipitacións son baixas. Nas tundras poden atoparse musgos, plantas leñosas, mamíferos grandes, aves migratorias…

Taiga: atópase maiormente no hemisferio norte. Climas tamén fríos e as precipitacións moi escasas. É unha das maiores zonas forestais do mundo, na vexetación destacan as coníferas e os arbustos, e de animais, principalmente os osos, xa que invernan en estacións frías.

Bosques caducifolios: o seu clima tamén é frío, pero o solo, grazas a todas as follas das árbores que caen no outono, é moi rico na materia orgánica. E nestos biomas atópanse principalmente as árbores caducifolias e unha gran variedade de fauna.

Estepas, pradeiras e pampas: son un mesmo bioma pero dependendo de donde se atopa teñen un nome. Destacan as gramíneas, herbas perennes, e en animais, os que se adapten a estas condicións, como por exemplo, as que son migratorias.

Bosques mediterráneos: hai tanto épocas de calor como épocas de frío, e como hai sequías importantes, a vexetación ten que ser resistente a elas, como por exemplo, os alcornoques, arbustos; e na fauna, principalmente a que non é migratoria.

Selva tropical: é o bioma que ten maior biodiversidade, ten temperaturas altas e moitas precipitacións. Aquí atópanse as enredadeiras, as palmeiras, os insectos, réptiles…

Deserto: ten poucas precipitacións e moita erosión debido ó vento, isto dificulta a vida aí, e as especies que poden habitar no deserto, son as que poden soportar estas condicións, como os cactos pero atópanse moi repartidas.

Logo estarían os biomas acuáticos, que son os máis grandes xa que engloban a todos os océanos, que se dividen en biomas mariños(agua salada) e biomas dulceacuícolas (agua dulce).

Moitas veces confundímonos e creemos que un bioma é o mesmo que un ecosistema, unha ecozona ou un hábitat, e teñen certa relación, pero non é o mesmo.

Ecozonaextensión bioxeográfica basada na distribución das plantas e animais. 

Hábitat: zonas onde vive unha especie determinada.

Ecosistemas: o ecosistema é un conxunto de especies dun lugar determinado onde se relacionan entre elas. O bioma está formado por ecosistemas.

Os biomas permiten a evolución da biodiversidade, ademais de que as especies son moi importantes para a vida do noso planeta, xa que por exemplo, reducen o efecto invernadoiro. Por iso é importante que coidemos o planeta, xa que si actuamos de mala forma, moitos dos seres vivos acabaran morrendo, dificultando así a vida no planeta.


Fontes: Wikipedia, Ciencia y Biología, Ecología Verde.

Publicado en biodiversidade, Clima e meteoroloxía, Medioambiente | Etiquetado , , , , , , | Deixa un comentario

SOL OU LÚA? A CALIMA FAINOS DUDAR

O Sol, difícil de distinguir da Lúa pola calima.

A calixe ou néboa dos últimos días, ‘calima’ en castelán, é po en suspensión que ven de África e supuxo que España se convertira no país máis contaminado do mundo esta semana, segundo a experta en meteoroloxía, Yurima Celdrán. A calixe provoca que o ceo teña un aspecto opaco e se vexa entre amarelo, alaranxado, dependendo da zona.

O ceo tínguese de laranxa.

Este ano, segundo a Asociación de Geógrafos Españois (AGE), tratouse dunha chegada de polvo sahariano que facía décadas que non era rexistrado.

As consecuencias deste efecto están relacionadas coa propia saúde das persoas. Estas partículas suspendidas no aire poden provocar tos, irritación ou picor nos ollos, por iso os expertos recomendaban levar a máscara incluso no exterior, para protexernos. Ademáis, esta néboa tan éxotica trae consigo materiais contaminantes, polen ou fungos que proveñen do norte de África. Tamén provoca que os eventos meteorolóxicos sexan máis frecuentes e extremos e un baixo rendimento na agricultura xa que se perde tecido vexetal e increméntase a erosión do chan. Pero a pesar disto, ten consecuencias positivas contra o cambio climático, xa que enriquece as augas, alimentando aos ecosistemas dos fondos mariños aportándolles así fósforo, potasio e calcio.


A calixe deixounos unha mala visión da paisaxe do noso arredor, todo parecía laranxa e víase turbio, e ata era difícil distinguir o Sol da Lúa! Pero tamén puidemos ver paisaxes moi bonitas, os amenceres e atardeceres destes días víanse con cores moi vivas.

 

Publicado en Cambio climático, Clima e meteoroloxía, Contaminación aire, Mediciña e saúde, Medioambiente | Deixa un comentario

Eduardo puños pechados

Síndrome-de-Edwards-también-conocido-como-Trisomía-18-5

A síndrome de Edwards é unha enfermidade de orixe xenética pouco frecuente. Consiste na trisomía do cromosoma 18. Outra trisomía é a do cromosoma 21 que ven sendo a síndrome de Down, que é moito máis coñecida. Ademais, o prognóstico da síndrome de Edwards é menos favorable.

imagen_2022-03-15_174823Durante a fecundación, o óvulo e o espermatozoide fusiónanse para formar unha soa célula, a cal se atopa normalmente dotada de 23 cromosomas provenientes da nai, e 23 cromosomas do pai. Por tanto, obtemos 23 pares de cromosomas (46 en total). Nalgunhas ocasións, prodúcese unha anomalía, na repartición de cromosomas habería un de máis nun dos tipos que hai, no caso do cromosoma 18 chamaríase síndrome de Edwards.

A síndrome de Edwards (chamado así polo xenetista que a descubriu no ano 1960), ocorre entre 1 nacemento de cada 6.000-8.000, en comparación cunha media de 1 por cada 400 nacementos para a trisomía 21 (síndrome de Down). Tamén é tres veces máis común en nenas que en nenos. Como vemos, trátase dunha trisomía menos común, pero máis grave, xa que, no 95% dos casos, a trisomía 18 provoca a morte do bebé no útero.

Os médicos indican que a trisomía 18 é moi grave debido aos síntomas que provoca; que veremos a continuación.

Cales son os síntomas da síndrome de Edwards?

Puños pechadosCaptura de pantalla 2022-03-18 192246

Os rapaces que padecen esta síndrome soen ter os puños permanentemente cerrados,debido a que lles costa abrilos. O dedo índice soe quedar encima do terceiro e o pequeniño sobre o anular.

Cabeza pequena

O tamaño da cabeza destes nenos é moi pequeno. E a parte posterior e inferior da cabeza é bastante prominente.

 Uñas de mans e pés hipoplásicasCaptura de pantalla 2022-03-18 192331

As uñas destes nenos están atrofiadas. Son moi pequenas, tanto en grosor como en textura.

 

     Pernas cruzadasCaptura de pantalla 2022-03-18 192316

As súas cadeiras non poden estenderse máis de 45º. Por esta razón, unha postura moi común neles é ter sempre as pernas cruzadas.

 

Forma inusual do peito e o abdome

Estes nenos teñen un espazo intermamilar (é a zona media da liña que vai dunha mamila dun peito ao outro) aumentado, e poden ter unha hernia umbilical.

 

 descargaTalón prominente e dedo do pé en dorsiflexión

Ademais de ter un talón prominente, adoitan ter o polgar do pé curto e en dorsiflexión. Isto quere dicir que o ángulo entre o pé e a perna é menor do normal, no cal este dedo en cuestión achégase á espinilla.

 

Pés zambosCaptura de pantalla 2022-03-18 192912

O pé zambo é unha deformidade que se caracteriza porque non se pode apoiar no chan de maneira normal. É dicir, trátase dunha malformación do pé, na que este aparece flexionado cara a un lado, ben cara a dentro ou ben cara abaixo. Así mesmo, este trastorno pode manifestarse nun ou en ambos pés. Tamén poden ter o segundo e o terceiro dedo unidos

Baixo Captura de pantalla 2022-03-18 192955peso ao nacer

Os nenos con síndrome de Edwards adoitan sufrir un atraso no crecemento durante o embarazo e despois do parto. O seu peso medio ao nacer é duns 2.340 gramos. Isto prodúcese a pesar de que os nacementos destes nenos soen nacer máis tarde da data prevista de parto. O seu aspecto ao nacer caracterízase por ter unha escasa masa muscular.

Defectos ocularesCaptura de pantalla 2022-03-18 193037

Outro síntoma é que presentan defectos oculares. Por exemplo, poden sufrir opacidade da córnea, cataratas, microftalmía (é un defecto de nacemento no cal o bebé nace sen un ou ambos ollos), ou coloboma iris (forma irregular da pupila).

Captura de pantalla 2022-03-18 193046Orellas baixas

As orellas destes nenos están máis baixas do normal e tamén adoitan estar deformadas. Tamén soen ter pequena a mandíbula e a boca. O padal ten unha forma oxival e adoitan ter o beizo/padal afundido.

Polo xeral, debido ás graves malformacións neurolóxicas, cardíacas, dixestivas e / ou renais, os recentemente nacidos con síndrome de Edwards morren durante o seu primeiro ano de vida. Aínda que é certo que, en caso da  trisomía 18 “mosaico” a esperanza de vida é maior, xeralmente os nenos non superan a idade adulta.

 

Como se detecta? Pódese tratar?

Xeralmente, a trisomía 18 detéctase na ecografía, comunmente ao redor da semana 15-17 de embarazo, debido ás malformacións fetales (no cerebro ou no corazón en particular) e atraso no crecemento.

A ecografía adoita ser o método de diagnóstico máis favorable pero un cariotipo fetal permite confirmar ou non a síndrome.

Desafortunadamente, na actualidade non existe un tratamento médico para curar a trisomía 18. De acordo aos expertos, o tratamento cirúrxico das malformacións non tende a alterar de forma significativa o prognóstico. E algunhas delas, ademais, son tan graves que non poden ser operadas.

Por iso é polo que o tratamento basicamente consista en proporcionar coidados de apoio e comodidade, co obxectivo de mellorar a vida dos bebés afectados tanto como sexa posible (por exemplo, a través da fisioterapia). Ademais, é posible colocar un respirador artificial e unha sonda  gástrica para mellorar a osixenación e a nutrición.

 

Bibliografía

https://www.serpadres.es/bebe/salud-bebe/articulo/trisomia-18-que-es-sintomas-causas-y-tratamiento-201645018451

https://www.hola.com/ninos/20210216184449/sindrome-edwards-que-es-embarazo-tg

https://nace.igenomix.es/blog/sindrome-de-edwards-preguntas-frecuentes/

https://tipsdemadre.com/sindrome-de-edwards-trisomia-18/

 

Publicado en Ciencia e Sociedade, Mediciña e saúde, Xenética e evolución | Deixa un comentario

A SÍNDROME DE DOWN

A síndrome de Down e una afeción na que unha persoa ten un cromosoma de máis, e dicir, en lugar de ter 46 cromosomas ten 47. As persoas ca sindrome teñen unha copia extra no cromosoma 21. Isto provoca cambios no desenvolvemento e nas características físicas.

As células humanas xeralmente conteñen 23 pares de cromosomas. Un cromosoma de cada par provén do pai, e o outro da nai.

A síndrome de Down xérase cando se produce unha división anormal no cromosoma 21. Estás anomalías na división celular provocan unha copia adicional parcial o cromosoma 21. Este material xenético adicional e responsable dos rasgos característicos e dos problemas do desarollo. Calquera destas variacións xenéticas pode causalo:

  • Trisomía 21: o 95% dos casos, teñen orixe na trisomía 21. As persoas teñen tres copias en lugar de duas copias habituais. Esto sucede pola división celular anormal durante o desarollo do espermatozoide e óvulo.
  • Mosaicismo: e pouco frecuente, só algunhas células teñen copia adicional do cromosoma 21.

  • Translocación: pode ocurrir cando parte do cromosoma 21 únese a outro cromosoma, antes ou durante a concepción.

Os nenos e adultos con síndrome de Down teñen un aspecto facial definido, estás son algunhas das características máis frecuentes:

 

  • Rostro aplanado
  • Cabeza pequena
  • Pescozo curto
  • Pálpebras inclinados cara arriba
  • Orellas pequenas
  • Mans anchas
  • Flexibilidade excesiva
  • Pequenas manchas brancas no iris do ollo
  • Baixa estatura

 

 

A maioría dos rapaces , presentan retrasos na linguaxe e problemas da memoria a curto e longo prazo.

Hérdase?

A maioría das veces non é hederitario. Prodúcese por un error na división celular nas primeiras fase de desenvolvemento do feto.

Expectativa de vida

A expectativa de vida aumentou. Na actualidade unha persoa con síndrome de Down pode vivir máis de 60 anos, depedendo da gravidade dos problemas de saúde.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

Publicado en Mediciña e saúde, Xenética e evolución | Etiquetado , , , | Deixa un comentario

ATMOSFERA EN SHOCK

A atmosfera do noso planeta, composta por un conxunto de gases (nitróxeno, osíxeno, argon e dióxido de carbono), protexe aos seres vivos da radiación solar ultravioleta na capa de ozono. Todos os seres vivos que se atopan na Terra precisan aire para poder vivir. Neste proceso, o ser vivo toma o osíxeno da auga ou do aire e se realiza un intercambio de gases; primeiro tomamos osíxeno e despois expulsamos dióxido de carbono. Sen a atmosfera non habería vida na Terra polo que podemos dicir que é sumamente imprescindible.

Na Terra hai 7,7 miles de millóns de persoas e todos expulsamos grandes cantidades de CO2 pero, somos os únicos? Non, non o somos. As persoas no noso día a día liberamos cantidades e cantidades de CO2 pero, as maiores fontes de emisións de CO2 proceden da combustión de petróleo, carbono e gases das centrais eléctricas, automóbiles e instalacións industriais.

Para poder xerar enerxía e poder empregar os diferentes transportes é necesaria a combustión de combustibles fósiles. Para producir e distribuír papel, (accións que se levan a cabo nas fábricas de papel), é necesaria a implicación de sobreexposición de recursos naturais que son  nocivos para a natureza. Segundo estudos realizados, por cada quilo de papel producido, emítense entorno a 3.3 kg de CO2.

  • Como actúa no medio ambiente?

Unha concentración demasiado alta de CO2 provoca unha redución da fotosíntese nalgunhas plantas e reduce a calidade nutricional de alimentos básicos como o trigo.

O CO2 contribúe ao efecto invernadoiro, e dicir, absorbe a maior parte da radiación solar ultravioleta e á acumula na superficie terrestre. Este gas, xunto con outros, únense e van formando un manto moito máis denso quentando así a Terra dando lugar ao coñecido, quecemento global.

  • Como afecta ás persoas?

Respirar altas concentracións de dióxido de carbono de maneira prolongada pode xerar, hipercapnia, asfixia, convulsión e perdida da consciencia. Tamén pode afectar ao corazón, reducindo a súa forza de contracción producindo así, síntomas cardiovasculares.

  • Como afecta á fauna do noso planeta?

Segundo un estudo, que se publicou na revista Nature, os niveis de CO2 nos océanos fan que os peixes perdan case a metade do sentido olfactivo. As cunchas dos caracois tamén son prexudicadas devido ao elevado Ph do océano. Os científicos déronse conta de que, o fenómeno coñecido como acidificación oceánica, facía que as súas cunchas se desintegraran.

 

  • Consellos para reducir as emisións de CO2

             Reducir o uso do coche privado. Podemos compartir transporte entre varias persoas ou empregar o transporte público.

              Consumir enerxía renovable por exemplo, con paneis solares.

              Seguir unha dieta baixa en carbono; este tipo de dietas refírense á elección de estilos de vida relacionados co consumo de alimentos para reducir as emisións de gases de efecto invernadoiro resultantes.

              Converterse nun consumidor sostible.

 

Fontes de información: EPA e Salud Geoambiental.

Publicado en biodiversidade, Cambio climático, Contaminación, Contaminación aire | Etiquetado , , , | Deixa un comentario

Bichos… Que rico!

f.elconfidencial.com_original_e54_d45_f32_e54d45f32114d16e88c6255fffb74007

Introdución:

Os bechos, maioritariamente insectos, aínda que noutros países tamén se consumen arácnidos, son a comida do futuro, á que nos teremos que adaptar debido a que é a máis sostible.

Mercado de insectos

A Unión Europea permite xa vender 3 tipos de insectos comestibles e encóntrase investigando 10 máis. Como era de esperar, están xurdindo novas formas de mediar co cambio climático, e esta é unha, ao ser un método de inxerir proteínas moi sostible. Comérciase con eles en forma de fariñas e complementos alimenticios para personas que fan deporte.

Xa fai unha década dende que a FAO (Organización de Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación) recomenda comer estes bechos, e por cuestións culturais, máis de 2.000 millóns de persoas xa o soen facer. Para que no noso país sexa legal o tráfico destes alimentos, fai falla a aprobación da Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA), antes de 2018 podíanse vender libremente. Debido a que este tipo de gastronomía crece e seguirá medrando durante os próximos anos, xa hai negocios que pretenden facer este gran cambio.

Ata agora, as especies permitidas para o consumo pola EFSA son:descarga

  • O grilo doméstico.
  • A langosta migratoria.
  • O verme da fariña.

É moi probable que moi cedo tamén se dé o comercio do escarabello da fariña, a langosta do deserto, a abella europea, a mosca soldado negra e o grilo indio.

Estudos realizados

Burocráticamente aínda se está comezando con estes asuntos, pero xa fai moito que se leva investigando científicamente estes bichos. De feito, según a profesora Diana Martín, estes insectos dos que se trata, teñen moita proteína (máis que a carne e outros alimentos) e graxas saudables; micronutrintes, vitaminas e minerais.

Ao estudar estes animais e os nutrintes que aportaban, tamén se descubriu que axudan na redución e absorción das graxas; co cal, será posible nuns anos ter á venta pastillas de adelgazamento con estes produtos? Dende o CSIC pensan que si.

A nosa cultura non acostuma a consumir este tipo de alimentos, e por iso só un 19% da población española se atrevería a comer bichos. Según un estudo, os máis abertos a esta gastronomía son os mozos. Aínda así, pouco a pouco irase integrando estas comidas mediante produtos secundarios como barritas, ata chegar a velos con normalidade.

Negocios

Exemplos de negocios que se dedican a esto en España de momento hai poucos e soen ser por internet, como Trillions, Insectum (este tamén ten unha tenda física en Valencia), La Boquería… Xa existen bastantes aficionados á cociña con insectos (ata se crearon libros), e na súa maioría, débese a que saben que é a gastronomía do futuro, xa que é moi sostible económica e medioambientalmente.

Redución de auga e fertilizantes

A sostenibilidade é esencial. A clara evidencia de que son máis eficaces na produción de alimento é que os insectos necesitan, de media, 2kg de pienso para conseguir 1kg de carne, e as vacas, por exemplo, necesitan 8kg para facer o mesmo.

A utilización de agua para nutrir a estes bichos é baixa comparada con outros animais, e os seus refugallos funcionan ben para fertilizar (chámaselle “frass” a estes residuos).

Andrés García fundou a empresa Origen Farms, que é unha granxa de grilos en Albacete, que chega a producir ata 30 toneladas de alimento nun ano.

En resumo, a comida do futuro xa está en camiño, así que xa sabes! Adáptate!!


 

Publicado en Ciencia e Sociedade, Mediciña e saúde | Etiquetado , , | Deixa un comentario

Tectónica de placas

A litosfera está dividida en placas de diferentes dimensións, xa que compórtase coma unha capa ríxida, fragmentándose con facilidade ante calquera esforzo tectónico. As placas litosféricas están compostas polo manto superior e a codia terrestre, tanto oceánica coma continental. Estas seccións da litosfera móvense unhas contra outras sobre o manto, formando diferentes fenómenos como sismos ou erupcións volcánicas. Os límites de placas están marcados polas dorsais oceánicas, as fosas e as fallas transformantes.

Existen dous tipos de placas segundo a codia do que estean compostas, estas poden ser:

  • Oceánicas: cuberta por codia oceánica na súa totalidade (Placa Pacífica, Placa de Nazca, etc.)
  • Mixtas: están cubertas por codia continental e codia oceánica (Placa Euroasiática, Placa Norteamericana, etc.) Este tipo de placas é máis abundante cas oceánicas

Existiron moitas teorías para explicar o movemento destas placas, pero todas afirman que  teñen unha orixe térmica. Grazas aos avances tecnolóxicos podemos afirmar que os movementos das placas litosféricas están provocados pola calor do núcleo, que ten como consecuencia que os materiais fundidos do manto se movan de forma convectiva, é dicir, o material quente emerxe e se arrefría para eventualemente baixar de novo ao interior da Terra onde volveráse a quentar para repetir este proceso constantemente.

Cando as placas tectónicas se moven existen tres tipos de situacións:

1. Bordos constructivos ou diverxentes: nestas zonas as placas afástanse unhas de outras, deixando que aflore o material quente procedente do manto. Este fenómeno forma dorsais oceánicas.

2. Bordos destructivos ou converxentes: neste caso, dúas placas achéganse e colisionan. Neste tipo de bordos poden converxer:

Codia oceánica—Codia oceánica: Punto de converxencia no que unha das codias oceánicas introdúcese de novo no manto (subdución); xeralmente a máis antiga,  que ten máis densidade. Ten como resultado diferentes fenómenos magmáticos como poden ser as illas volcánicas. (Illas de Xapón)

Codia continental—Codia continental: Ambos bordos continentais teñen a mesma densidade, polo que ningún subduce cara o interior da Terra, senón que colisionan formando montañas e cadeas montañosas (Himalaya)

Codia oceánica—Codia continental: Neste caso o bordo oceánico sempre subduce, xa que ten maior densidade cá codia continental. Están sometidos a gran compresión e pregamento, creando cordilleiras perioceánicas (Cordilleira dos Andes)

3. Bordos conservativos: as placas móvense horizontalmente en sentidos opostos, creando fricción entre elas. Mediante este proceso fórmanse as fallas transformantes (Falla de San Andrés)


 

Publicado en Dinámica interna da Terra | Etiquetado , , | Deixa un comentario